ربات آتش‌نشان

در حریق واحد فرآیندی یا مخزن ذخیره، گرمای تابشی، دود غلیظ، احتمال انفجار ثانویه و ریزش سازه بیش از خود شعله خطر دارند و ورود نفر به ناحیه‌ی حریق را به تصمیمی پرریسک تبدیل می‌کنند.

در عین حال، اثرگذاری به همین نزدیکی وابسته است. برد مؤثر مانیتور آب و کف محدود است و هرچه فاصله بیشتر شود، پرتاب پراکنده‌تر و اثرش کمتر می‌شود. پس ایمنی نفر و اثربخشی عملیات در برابر هم قرار می‌گیرند.

ربات آتش‌نشان این تقابل را برمی‌دارد: دستگاه وارد ناحیه‌ی خطر می‌شود و اپراتور بیرون می‌ماند. تصمیم عملیاتی همچنان با اپراتور است.

سناریوهایی که ربات در آن‌ها معنا دارد:

• مخازن ذخیره‌ی فرآورده و ناحیه‌ی دایک، جایی که خطر گسترش حریق به مخزن مجاور وجود دارد و خنک‌کاری بدنه‌ی مخزن مجاور خودش یک عملیات است.
• واحدهای فرآیندی نفت، گاز و پتروشیمی با ریسک نشتی و انفجار ثانویه، یعنی مناطقی که طبق IEC 60079 زون‌بندی شده‌اند و ورود نفر در طرح ایمنی محدود است.
• انبار مواد شیمیایی و انبارهای بزرگ سرپوشیده با دود متراکم، جایی که دید اپراتور از بیرون صفر است.
• تمرین و مانور تیم HSE، بدون قرار دادن نفرات در معرض گرمای واقعی.

کجا مناسب نیست؟ اگر حریق محتمل شما از نوعی است که سامانه‌ی ثابت اطفا (اسپرینکلر، سامانه‌ی کف طبق NFPA 11 یا واتراسپری طبق NFPA 15) پوششش می‌دهد، ربات هزینه‌ی اضافه است، نه لایه‌ی ایمنی. ربات جای سامانه‌ی ثابت را نمی‌گیرد؛ جای نفر را در سناریوهایی می‌گیرد که سامانه‌ی ثابت پوشش نمی‌دهد. اگر محوطه‌تان پله‌ی تند، کانال باز یا مسیر پیمایش غیرقابل عبور دارد، این را در بازدید میدانی و پیش از قرارداد می‌گوییم.